خال‌های خطرناک و بی‌خطر

گرچه بسیاری از خال‌های صورت زیبا هستند، اما برخی از آن‌ها ممکن است مشکلاتی بیافرینند.

خال‌های خوش‌خیم به دو گروه تقسیم می‌شوند:

خال‌های اکتسابی و مادرزادی.

خال‌های اکتسابی

خال‌های اکتسابی ممکن است به دنبال بلوغ، حاملگی یا تجویز هورمون‌های غدد فوق‌کلیه ایجاد یا تشدید شوند و بر حسب عمق به سه دسته تقسیم می‌شوند:

1- سطحی: از دوره کودکی به شکل گرد یا بیضی و متقارن، از یک تا 10 میلی‌متر و به رنگ قهوه‌ای روشن یا تیره و حتی سیاه و معمولا در کف دست و پا و دستگاه تناسلی می‌باشند.

2- مرکب: به شکل گرد یا بیضی و متقارن با سطح صاف از قهوه‌ای روشن تا تیره. به هنگام بلوغ پررنگ و درشت‌تر شده و ممکن است موهای زبر از آن رشد کند. محل آن‌ها در تنه است، اما در چشم و حنجره هم دیده شده.

3- داخل پوستی: در افراد بالغ به شکل برجستگی کروی و نرم با رنگ قهوه‌ای کمرنگ که به تدریج به رنگ قرمز گوشتی درمی‌آید.

خال‌های مادرزادی

حدود یک درصد از نوزادان دارای این خال‌ها هستند که به سه دسته تقسیم می‌شوند:

1- با قطر کمتر از 5/1 ‌سانتی‌متر که شایع‌تر است.

2- با قطر 5/1 تا 20 سانتی‌متر

3- با قطر بیش از 20 سانتی‌متر که با افزایش سن تیره‌تر شده و گاهی در هنگام بلوغ روی آن‌ها مو رشد می‌کند.

اگر این خال ها، رشد غیرمنتظره یا تغییرات دیگری ندارند، بهتر است آن‌ها را تا سنین 10 تا 12 سالگی دست نزد و بعد از آن برداشت. خال‌های درشت خطرناک هستند و باید در سن پایین برداشته شوند.

بقیه در ادامه مطلب...