آمارهایی عجیب در مورد انسان‌ها

بشر پرحرف‌ترین موجود روی زمین است. این آمار اخیراً از سوی پزشکان روسیه منتشر شده است.

این محققان حد متوسط عمر بشر را هفتاد سال گرفته‌اند که در این مدت، انسان سیزده سال حرف می‌زند، شش سال غذا می‌خورد و 23 سال نیز می‌خوابد.

هر نفر به طور متوسط صدها تن غذا می‌خورد. اگر وزن افراد را 75 تا 80 کیلوگرم بگیریم، باید گفت هر فرد در عمر خود 1250 تا 1335 برابرِ وزنش، غذا می‌خورد! در مدت یک روز یا 24 ساعت، یک هزار لیتر هوا تنفس می‌کند و قلبش در هر یک دقیقه، هشتاد تا یک‌صد بار می‌زند. با این شرایط، قلب انسان در طول زندگی‌اش دومیلیاردوپنجاه‌وهشت‌میلیون بار بدون وقفه و اغلب بدون کوچک‌ترین مشکلی می‌زند.

در بدن انسان، بین دو تا چهار میلیون نقطه درد وجود دارد که حساسیت آن نسبت به موقعیت پوست بدن، فرق دارد

انسان تنها موجودی است که راست قامت است و روی دو پا راه می‌رود. او در طول روز به طور متوسط بیست هزار قدم برمی‌دارد یعنی هفت میلیون قدم در سال. در هفتاد سالگی، تعداد این قدم‌ها به پانصد میلیون می‌رسد؛ یعنی پانصد هزار کیلومتر راه رفته است! با این محاسبات می‌توان نتیجه گرفت که هر فرد در طول زندگی‌اش می‌تواند نه بار کره زمین را دور بزند و با پای پیاده به کره ماه برود! ـ البته با توجه به این که فاصله زمین تا ماه سی‌صدونودهزار کیلومتر است! ـ

بدن انسان به وسیله پوشش شگفت‌انگیزی محافظت می‌شود. این پوشش پوست بدن است که در هر ساعت سی میلیون میکروب روی آن می‌نشیند و بیست‌ونه‌میلیونِ آن کشته می‌شود که پس از دو ساعت، از این سی میلیون، فقط هفت هزار تای آن‌ها باقی می‌مانند.

در بدن انسان، بین دو تا چهار میلیون نقطه درد وجود دارد که حساسیت آن نسبت به موقعیت پوست بدن، فرق دارد. بدن انسان قدرت مقاومت شگفت‌انگیزی دارد و می‌تواند گرمای 44 تا 45 درجه را تحمل کند و حتی اگر به تدریج گرم شود، در فضای خشک می‌تواند 150 تا 160 درجه حرارت را تحمل کند و بالاترین میزان برودت که بدن قادر به ایستادگی در برابر آن است، 27 درجه زیر صفر است.

انسان می‌تواند 52 روز تنها با خوردن آب زنده بماند. حساس‌ترین عضو بدن چشم است که می‌تواند ده هزار رنگ را تشخیص دهد و بالاخره این که نوزادان تا هشت ماهگی دنیا را سیاه‌وسفید می‌بینند!

کمرویی چیست؟

کمرویی متضمن اضطراب و بازدارندگی رفتاری در موقعیت‌های اجتماعی است (لیری، ۱۹۸۶). با وجودی که تمام کودکان ممکن است در بعضی مواقع دچار کمرویی شوند امّا میزان آن در برخی کودکان بسیار بیشتر از حدّ معمول است. این مقاله درباره این دسته از کودکان است.
کودکان کمرو اغلب برای دیدن دیگران ظاهراً اشتیاق نشان می‌دهند امّا برای صحبت کردن یا پیوستن به دیگران اکراه دارند (آسندورف، ۱۹۹۳). برای مثال، کودکان کمرو ممکن است در جمع افراد ناآشنا، ساکت و بی‌صدا باقی بمانند، حتی هنگامی که مورد خطاب قرار گیرند. آن‌ها ممکن است از وارد شدن و حضور در یک مکان جدید، مثل کلاس درس، بدون همراهی پدر یا مادرشان سرباز زنند. کودکان کمرو ممکن است در فعالیت‌های ورزشی یا تفریحی مشارکت نکنند و هنگامی که در جمع افراد ناآشنا قرار گیرند فقط نگاهشان را به زمین بدوزند و از هر حرکتی که باعث جلب توجه دیگران به آن‌ها شود اجتناب نمایند.
کودکان کمرو دلشان می‌خواهد که با افراد ناآشنا تعامل داشته باشند امّا به دلیل ترس، این کار را نمی‌کنند. مشکل دیگری که در برخی کودکان وجود دارد و ارتباطی به کمرویی ندارد این است که ترجیح می‌دهند تنها باشند. این گونه کودکان، علاقه‌ای به دیدار دیگران ندارند و هنگامی که دیگران به آن‌ها نزدیک می‌شوند نیز شور و شوقی نشان نمی‌دهند.

بقیه در ادامه مطلب...