از کی و چگونه باید به نورسیده‌ها آب داد؟

این سۆال همیشه وجود دارد از چند ماهگی باید به این فرشته‌های کوچک آب داد؟ چه نوع آبی و به چه میزانی؟ اگر شما هم نورسیده‌ای دارید و این سۆالات ذهنتان را مشغول کرده با ما همراه باشید.

زمان مناسب؟

معمولاً تا قبل از شش ماهگی به بچه‌های شیرخوار آب یا مواد غذایی دیگری داده نمی‌شود. یعنی باید شش ماه صبر کنید و بعد از آن به فرشته‌ی کوچکتان آب دهید. تا این دوره، شیر برای رفع نیازهای نوزاد کافی است. با این حال زمانی که هوا خیلی گرم است یا نوزاد تب دارد در این صورت اشتهایش کم می‌شود و بهتر است در روز چند مرتبه به میزان کم به او آب بدهید تا بدنش دهیدراته نشود یعنی آب بدنش از بین نرود.

چه آبی؟

هیچ وقت آب شیر به نوزاد ندهید زیرا این فرشته کوچولو به ترکیبات آن حساس است. وجود مواد معدنی زیاد و یا ناکافی در آب شیر مثل کلسیم و منیزیم و یا املاحی مثل سدیم و پتاسیم می‌تواند به سلامت نوزاد آسیب برساند و او را مریض کند. بدون شک در همه حال این امکان وجود دارد که آب شیر حاوی میکروب‌هایی باشد که کودکان بزرگ‌تر و بزرگسالان به راحتی با آن‌ها مقابله کند اما سیستم ایمنی فرشته‌های نورسیده هنوز آمادگی مبارزه با میکروب‌ها را ندارد.

چه کنیم؟

آب را به مدت یک دقیقه بجوشانید تا میکروب‌های آن از بین برود و آماده‌ی مصرف شود. در این صورت خطری برای سلامت نوزاد نخواهد داشت. تا چهار ماهگی تمام غذاها یا کمکی‌های نورسیده‌ها باید با آب جوش آماده شود. با دقت طرز آماده سازی غذای کمکی یا شیر خشک را از روی پاکت آن مطالعه کنید. حواستان باشد آب زیاد یا کم می‌تواند به سلامت کودک آسیب برساند. آب چشمه و یا آب بطری نیز باید جوشانده شود. آب جوشیده شده به مدت دو تا سه روز در یخچال و به مدت 24 ساعت در هوای محیط قابل نگهداری و استفاده است. توجه داشته باشید که جوشاندن آب به طور کلی تمام مواد شیمیایی و مواد معدنی آن را از بین نمی‌برد.

متخصصان توصیه می‌کنند از دستگاه‌های خانگی تصفیه کننده‌ی آب برای تصفیه آب نورسیده‌ها استفاده نکنید. به خاطر اینکه به عنوان مثال شیرین کننده‌ها میزان سدیم را افزایش می‌دهد و تقطیر کننده‌ها نیز میزان مواد معدنی آب را کاهش می‌دهند.

اگر آب شهری که در آن زندگی می‌کنید آب سالم و با کیفیتی است می‌توانید بعد از چهار یا شش ماهگی به کوچولویتان آب شیر بدهید. در این صورت نیز اجازه دهید جلوی آب برود تا آب خنک شود و همچنین برخی از میکروب‌ها یا عناصر آسیب رسانی مانند سرب و غیره که در لوله‌ها جا خوش می‌کنند از بین بروند.

هیچ لزومی ندارد که حس مادرانه‌تان گل کند و دلتان نیاید نور چشمتان آب خالی بخورد. به این بهانه آب شیرین دست بچه ندهید چون به مرور باعث پوسیدگی دندان‌ها می‌شود. کودک باید به طعم آب معمولی عادت کند.

چقدر آب؟

* بعد از شش ماهگی به طور مرتب به کودک آب بدهید. آب بهتر از آب میوه‌های شیرین و پر کالری است. توجه داشته باشید که آب جلوی اشتهای بچه را نمی‌گیرد و تشنگی او را به خوبی برطرف می‌کند.

* لازم است که هر کودک به ازای هر کیلو گرم وزنش حدود 100 میلی لیتر معادل یک سوم فنجان آب بنوشد.

* آب را به نوشیدنی‌های دیگری مثل آبمیوه‌ها الویت دهید.

* اگر کودک دلبندتان شب‌ها از خواب بیدار می‌شود و شیر می‌خواهد به او آب دهید. به احتمال زیاد تشنه است نه گرسنه. 

* در لیوان مخصوص بچه‌هایی که بزرگ‌تر هستند آب بدون قند بریزید و شب‌ها دم دستشان قرار دهید. این گونه زمانی که تشنه است و از خواب بیدار می‌شود لازم نیست شما را نیز بیدار کند.

* اگر کودک تب دارد یا هوا خیلی گرم است لازم است که به او آب بیشتری بدهید.

در نهایت برای شما و کوچولوی دلبندتان تندرستی و شادابی آرزو می‌کنیم.

بخش تغذیه و آشپزی تبیان

ضربان خیلی تند یا کند قلب

آریتمی قلبی

آریتمی عبارت است از ضربان نامنظم و غیرطبیعی قلب . این حالت ممکن است تنها به شکل یک مکث موقت و آنقدر کوتاه باشد که تعداد ضربان کلی قلب را تحت تاثیر قرار ندهد و یا در عوض ممکن است سبب شود که ضربان قلب بسیار سریع یا بسیار آهسته شود. برخی آریتمی ها سبب بروز هیچگونه علامتی نمی شوند. سایر آریتمی ها ممکن است سبب بروز علایمی همچون سبکی سر یا سرگیجه شوند.

دو نوع اصلی آریتمی وجود دارد :

1- برادی کاردی زمانی رخ می دهد که ضربان قلب بسیار آهسته است (کمتر از 60 ضربان در دقیقه)‌.

2- تاکی کاردی زمانی ایجاد می شود که ضربان قلب بسیار سریع است (بیش از 100 ضربه در دقیقه).

علایم آریتمی

- در صورتی که آریتمی خفیف باشد، معمولا فاقد هر گونه علامتی است. تنها ممکن است به صورت حذف یک ضربان قلب باشد که شما به ندرت متوجه آن می شوید.

- ممکن است احساس لرزش (ارتعاش) در قفسه سینه یا گردن ایجاد گردد.

- زمانی که آریتمی ها شدید بوده یا آن قدر طول بکشند که عملکرد قلب را تحت تاثیر قرار دهند، ممکن است قلب قادر به پمپ کردن خون کافی به بدن نباشد. این امر منجر به احساس خستگی یا سبکی سر یا بیحالی می شود. همچنین ممکن است منجر به مرگ گردد.

تشخیص علت آریتمی

پیش از درمان، پزشک می بایست بداند که آریتمی در قلب شما چگونه آغاز می شود؟ و آیا این آریتمی غیر طبیعی می باشد یا نه؟

انجام نوار قلبی یا الکتروکاردیوگرام (ثبت پیام های الکتریکی ایجاد شده توسط قلب بر روی کاغذ) اغلب جهت تشخیص آریتمی ها به کار می رود.

سایر راه های بررسی آریتمی شامل استفاده از دستگاه ثبت قابل حمل، تست استرس ورزشی و بررسی الکتروفیزیولوژیک (تعیین نقشه الکتریکی قلب شما) می باشد.

راه های درمان آریتمی

- تغییر شیوه زندگی

- داروهای ضد انعقاد خون جهت کاهش میزان خطر لخته شدن خون و سکته مغزی

- داروهای پیشگیری و کنترل آریتمی و درمان شرایط مربوط به آن مانند پرفشاری خون، بیماری کرونر قلبی و نارسایی قلبی

- یک ضربان‌ساز که از یک باتری جهت کمک به تنظیم ضربان قلب شما استفاده می کند.

- جراحی

- انهدام (تخریب) بافت قلبی

پیشگیری از آریتمی

با پزشک خود مشورت کنید. اگر مبتلا به بیماری قلبی می باشید یا قبلا دچار سکته مغزی شده اید، ممکن است اعضای خانواده شما در معرض خطر باشند.

ایجاد تغییر در شیوه زندگی آنها جهت کاهش میزان خطر مهم است.

شما می توانید از کتابچه ها و بروشورهای علمی جهت انتخاب زندگی سالم تر و کاهش میزان خطر، کنترل بیماری و مراقبت از افراد مورد علاقه تان استفاده کنید. دانایی توانایی است، بنابراین بیشتر بیاموزید تا بهتر زندگی کنید.

دقایقی را برای یادداشت سوالات خود، در ملاقات بعدی با پزشکتان اختصاص دهید. سئوالاتی از این قبیل:

- آیا آریتمی من قابل درمان است؟

- آیا من باید دارو مصرف کنم؟

نوزادی که بدون مغز متولد می‌شود

آنانسفالی

آنانسفالی (Anencephaly) یک اختلال مغزی است که به دلیل بروز نقص در کانال عصبی و عدم بسته شدن در انتهای این کانال پدید می آید.

این بیماری طی روز 23 تا 26 بارداری ایجاد می شود. در این بیماری قسمت عمده مغز و جمجمه نوزاد تشکیل نمی شود.

تحقیقات نشان می دهد که نوزادان دختر بیشتر دچار این اختلال قرار می گیرد.

علائم آنانسفالی

کودکان بیمار، فاقد قسمت جلوی مغز و نیمکره های مغزی می باشند و اختلال شناختی و درکی زیادی دارند.

مقدار کمی از بافت مغز هم که باقی مانده، با استخوان جمجمه پوشیده نشده است و دیده می شود.

این نوزادان معمولا نابینا، ناشنوا و فاقد هوشیاری هستند و درد را احساس نمی کنند.

با اینکه ساقه ی مغز در آنها وجود دارد، عملکرد های مغزی مانند هوشیاری و عملکردهای رفلکسی مانند تنفس و پاسخ دهی به صدا و لمس در آنها وجود ندارد.

علل آنانسفالی

عامل بوجود آورنده ی این بیماری ناشناخته می باشد و الگوی ژنتیکی شناخته شده ای برای آن هنوز تشخیص داده نشده است.

تحقیقات نشان می دهد مادرانی که داروهای ضد صرع مصرف می کنند و نیز دارای دیابت وابسته به انسولین هستند (دیابت نوع 2)،  بیشتر احتمال دارد که فرزندشان دچار آنانسفالی شود.

مشاوره ژنتیک می تواند برای جلوگیری از بروز این بیماری مفید باشد.

پزشکان برای مادرانی که در بارداری قبلی، کودکشان مبتلا به این اختلال شده است، دوز بالای اسیدفولیک یعنی روزانه 4 میلی گرم را تجویز می کنند.

این بیماری می تواند در اثر مجاورت مادر باردار با عوامل سمی از جمله اورانیوم، جیوه و نیکل نیز ایجاد شود. مجاورت با اورانیوم علاوه بر این اختلال، باعث ایجاد ناهنجاری های خطرناکی دیگر نیز می شود.

تحقیقات بسیاری نشان داده است که بیماری های ژنتیکی می تواند با این اختلال در ارتباط باشد.

تشخیص آنانسفالی

این اختلال قبل از تولد از طریق سونوگرافی قابل تشخیص است.

غربالگری با آلفا فتوپروتئین و سونوگرافی می تواند برای غربالگری بیماری اسپینابیفیدا و آنانسفالی مفید واقع شود.

درمان آنانسفالی

درمان استانداردی برای این بیماری وجود ندارد.

بیشتر جنین های مبتلا به آناسفالی زنده متولد نمی شوند و 55 درصد آنها سقط می گردند.

اگر هم جنین بیمار زنده متولد شود، در طی چند ساعت و یا چند روز، به دلیل ایست قلبی می میرد.